تا زمان ابلاغ اساسـنامه هـا و دسـتورالعمل های مصوب توسط وزیر جهاد کشاورزی، ساختار فعلی نظام صنفی کشاورزی و اساسنامه و دستورالعملهای موجود لازم اجرا می باشد.
    نظام صنفی كشاورزی و تأثیر گذاری بر بازار محصولات كشاورزی/ یادداشت*

به موجب وظایف موارد مندرج در آیین نامه و اساسنامه های نظام صنفی کشاورزی و همچنین ماده 2 آیین نامه اجرایی قانون تمركز وظایف و اختیارات مربوط به بخش كشاورزی در وزارت جهاد كشاورزی که بیان میدارد: " به منظور حمایت از تولید و ساماندهی تجارت، قیمت گذاری و اعمال نظارت و تنظیم بازار داخلی محصولات و كالاهای كشاورزی موضوع قانون تمركز، وزارت جهاد كشاورزی موظف است برنامه ریزی و اقدامات لازم را با اولویت استفاده از ظرفیت و توان بخش غیردولتی، به ویژه نظام صنفی كشاورزی به عمل آورد."؛ ضرورت ورود نظام های صنفی به حوزه بازار پیش بینی شده است.

 با بهره گیری از نفوذ و مقبولیت نظام صنفی كشاورزی در بین كشاورزان این نظام می تواند با تمسك به سیاستها و راهكارهای مختلف نسبت به هدایت و تأثیر گذاری آن بر واسطه ها كه عمده محصولات كشاورزان بویژه كشاورزان خرد را در مناطق مختلف خریداری می كنند، ترتیباتی اتخاذ نماید كه محصولات خریداری شده در قیمت های متعادل و قابل قبولی باشد، نظام صنفی كشاورزی ظرفیت آن را دارد تا با تعامل با واسطه ها و دلالان نسبت به الزام آنها به خرید محصولات به قیمت بالاتر اقدام نماید. البته گفتنی است طبق مقررات نظام صنفی کشاورزی از ورود مستقیم به بحث خرید و فروش و تجارت منع شده است.

تجربه نظامهای صنفی در این خصوص موفقیت آمیز بوده و منجر به ایجاد درآمد بیشتری برای كشاورزان شده است. موفقیت ورود نظامهای صنفی به بازار محصولات كشاورزی در صورت برقراری ارتباط نظامها با نظامهای سایر شهرستانها و هماهنگی و تعامل با نظام صنفی استان می تواند موفق آمیزتر باشد.

بدون شك هر نوع اقدامی در تأثیرگذاری نظام صنفی بر بازار محصولات كشاورزی منوط به هماهنگی و ارتباط همه نظامهای صنفی با یكدیگر است. اقدامات نظامهای صنفی استانهایی از جمله آذربایجان غربی، هرمزگان یا سایر نظامهایی كه به این حوزه وارد شده اند، در حوزه بازار می تواند مورد تحلیل قرار گرفته و با همفكری همه استانها با شیوه های مؤثرتری بكارگرفته شود. مطالعه و بررسی وضعیت فروش محصولات در منطقه و تمركز بر آن می تواند نظام صنفی را در اتخاذ راهكارهای لازم برای كنترل قیمت ها و جلوگیری از سواستفاده واسطه ها كمك نماید.

نظام صنفی با هماهنگی مراجع انتظامی و قضایی نیز می تواند حوزه نظارت خود را برای كمك به سالم سازی بازار به انجام برساند. بررسی منظم اطلاعات تولید محصولات مختلف كشاورزی در هر شهرستان و تجمیع آنها در سطوح استانی و ملی می تواند نظام صنفی را در برنامه ریزی تولید و تنظیم بازار كمك نماید. بدون شك شروع این اقدام در هر میزان و سطحی می تواند نقطه شروعی بر ایفای رسالت مهم نظام صنفی كشاورزی برای نظم بخشی كشاورزی باشد.

در پایان گفتنی است تلاش در جهت تحقق موارد ذکر شده در راستای بهبود وضع اجتماعی و رفاه کشاورزان به عنوان یکی از حقوق و وظایف نظام صنفی کشاورزی می باشد.

*مهندس علی شفیعی، کارشناس ارشد کشاورزی