(نظام صنفی،خبرگان کشاورزی، هماهنگی و حمایتی، انجمنها و فدراسیونهای تخصصی بخش کشاورزی)

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

اسلاید شو

وضعیت آب و هوا

هدایت به بالای صفحه

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
کد جست و جوی گوگل   گوگل کد سرچ

صفحات جانبی

نویسندگان

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo


نویسنده :
تاریخ:یکشنبه 10 بهمن 1395-11:20 ق.ظ

كشاورزی دانش بنیان به زبان ساده/ مقاله

فرض كنید در زمان به عقب سفر كرده ایم و وارد نخستین روزی شده ایم كه كشاورزی توسط بشر اختراع شد . یعنی انسان فهمید به جای شكار می تواند دامها را در جایی محصور كند تا زاد و ولد كنند  . و فهمید به جای جست وجوی میوه و خوراكی ها  در بیشه هاو جنگلها  ، می تواند بذر آنها را بكارد و از محصولشان تغذیه كند . یك سوال : در این وضعیت ، انسان چه ابزار هایی در اختیار داشت و مقدار دانش او در كشاورزی چقدر بود ؟

حال 1000 سال جلوتر می رویم . یعنی زمانی كه  كشاورزی و دامداری جزو اصلی ترین فعالیت های بشر شده . او ابزار های خاص كشاورزی دارد . توانسته با اصلاح نژاد دام  و انتخاب بذر های بهتر ، به دام ها و گیاهان كشاورزی بهتری دست پیدا كند . به نظر شما ، بشر این فاصله را چگونه طی كرده ؟چگونه ابزار های جدیدی پیدا كرده و به جای شاخه درخت ، خیش را اختراع كرده ؟  قطعا با خلاقیت ، ابداع ، نوآوری و البته  آزمون و خطا و تجربه ؛ و پس از آن  ، انتقال این تجربه به نسل های بعد. در واقع دانش بشر در كشاورزی طی سال ها رو به جلو رفته و بشر توانسته از مزایای این دانش در كشاورزی استفاده كند.

برای ایجاد تصویری بهتر در ذهن ، دو قبیله از همان مردم نخستین را كه تازه كشاورزی را كشف كرده اند در نظر بگیرید. فرض كنید یكی از قبایل شروع به تجربه و ساخت ابزار ها و روش های جدید می كند ، گونه های جدیدی برای پرورش پیدا می كند و تلاش می كند تا با زحمت كمتر ، محصول بیشتری به دست آورد . ولی قبیله دیگر بر استفاده از همان چیزی كه دارد اصرار می ورزد و تلاشی برای تغییر و بهتر شدن نمی كند. واضح است كه پس از گذشت چند دهه یا چند قرن  ، اختلاف عظیمی بین كشاورزی دو قبیله وجود خواهد داشت . به نظر شما كشاورزی در كدام قبیله پیشرفته تر خواهد شد ؟

به زمان خودمان برگردیم . مقایسه ای كنیم بین كشاورزی در كشور های پیشرفته مثل هلند و آلمان با كشور های كمتر توسعه یافته ( چرا كه نه ، كشور خودمان ) . چه تفاوتی بین كشاورزی ما و آنها وجود دارد ؟ علت این تفاوت در چیست ؟ زمینشان وسیع تر است ؟ آدم های قوی بازوی بیشتری دارند ؟ نه . تفاوت ما در میزان استفاده از دانش و فناوری است . آنها به ارزش دانش ، اختراع و ابداع و به ارزش به كارگیری دانش در كشاورزی پی برده اند و از مزایای آن در تولید بیشتر ، بهتر و بهره ورتر استفاده می كنند. این یعنی همان كشاورزی دانش بنیان . در واقع كشاورزی دانش بنیان یك فرهنگ است ؛ فرهنگی كه به دانش و نقش آن در توسعه كشاورزی آگاه است ، فرایند تحقیق و نوآوری را فرایندی دائمی و پیوسته می داند ، و به لزوم به كارگیری دانش و فناوری های نوین در بخش كشاورزی آگاه است .

سوال این است : چگونه یك كشاورزی ، دانش بنیان می شود ؟ به طور خلاصه ، در یك كشاورزی دانش بنیان ، موسسات تحقیقاتی فعالی وجود دارند كه به تولید دانش مشغولند ، مراكزی وجود دارند كه دانش جدید را به كشاورزان منتقل می كنند ، و كشاورزانی وجود دارند كه از این دانش در كار های خود استفاده می كنند . و در نهایت موسساتی هستند كه از كشاورزان در مقابل مشكلات استفاده از دانش جدید حمایت می كنند . حتما می پرسید : مگر استفاده از دانش جدید ، مشكلاتی هم دارد ؟ پاسخ قطعا مثبت است . مگر در دنیا چیزی هست كه فقط خیر باشد و مشكلات نداشته باشد ؟ اولین مشكل دانش جدید می تواند هزینه های به دست آوردن آن باشد . یك تراكتور جدید چندین برابر تراكتور های قدیی قیمت دارد . بذور جدید ، نهاده های جدید ، ... همه گران هستند . پس نهادهای مالی باید به كشاورزان در تهیه آنها كمك كنند. مشكل بعدی ، ریسك به كارگیری دانش جدید است . تجربه ثابت كرده كه هر چیز جدیدی الزاما كارها را بهتر نمی كند و ممكن است عوارض سوء آن از فوایدش بیشتر باشد مثل نهاده های شیمیایی( كود و سم ) . عوارض برخی از چیزهای جدید هم هنوز به طور قطع مشخص نشده ( مثل گیاهان تراریخته ) . از مشكلات دیگر می توان به یافتن بازار برای محصولات جدید و پرحجم ، مشكلات مدیریت مزرعه و امثالهم اشاره كرد كه همه ایجاب می كنند نهادهایی مانند بیمه ، بانك ها و غیره از كشاورزان در مقابل این تهدیدات حمایت كنند .

پس به طور خلاصه ، كشاورزی دانش بنیان ، نوعی از كشاورزی است كه در آن ، تحقیق و نوآوری  و به كارگیری دانش جدید در مزرعه یك ركن اساسی است . همچنین اركان این كشاورزی شامل موسسات تحقیقی ، نهادهای ترویجی ، كشاورزان آگاه و نهادهای پشتیبان هستند . به وضوح مشخص است كه هیچ كشوری دارای كشاورزی دانش بنیان صفر یا صد درصد نیست و كشورها در درجه هایی از این كشاورزی قرار دارند.

خوشبختانه در كشور ما تمام عناصر پایه برای كشاورزی دانش بنیان وجود دارند . اما به دلیل نا هماهنگی و عملكرد ناقص ، خروجی مورد انتظار از آنها حاصل نمی شود . یكی از دلایل بروز چنین وضعیتی این است كه همه منتظرند تا دولت به اوضاع سرو سامان دهد . اما با توجه به مشكلات و توانمندی های محدود دولت ،  هرگز به تنهایی قادر به این كار نخواهد بود . لذا هیچ مرجعی مناسب تر از بخش خصوصی و نهادهای مدنی كشاورزان از جمله تشکل خبرگان کشاورزی، تعاونی ها، نظام صنفی و نظام مهندسی كشاورزی برای استقرار  كشاورزی دانش بنیان در كشور وجود ندارد. 

 نویسنده: مهندس سعید بهشتی، کارشناس ارشد ترویج کشاورزی




نظرات() 


نظام صنفی کشاورزی فردوس
دوشنبه 11 بهمن 1395 10:44 ق.ظ
جناب آقای مهندس عابدین محمدی دبیرمحترم اجرایی نظام کشاورزی خراسان جنوبی
مصیبت وارده رابه جنابعالی تسلیت عرض نموده وبرای آن مرحوم مغفرت الهی وبرای بازماندگان اجروصبراز خداوند منان تقاضا داریم.
نظام صنفی کشاورزی شهرستان فردوس(خراسان جنوبی)
پاسخ : پایگاه اطلاع رسانی نظام صنفی کشاورزی، درگذشت دایی محترم جناب آقای مهندس عابدین محمدی دبیر اجرایی نظام کشاورزی خراسان جنوبی را حضور ایشان و خانواده محترم تسلیت عرض می نماید.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر